Geschiedenis van BPW

Na de eerste wereldoorlog werden in verschillende staten van de VS vrouwenbelangenclubs opgericht in reactie op het feit dat vrouwen, die tijdens de oorlog mannen in het economische leven hadden vervangen niet langer nodig waren. De weg terug naar economische en juridische afhankelijkheid was voor velen onverteerbaar. Zo ook voor Dr. Lena Madesin Philips, de initiatiefnemer en grondlegger van BPW. In de jaren 1920-1930 maakte een aantal leden van de Amerikaanse federatie van BPW goodwillreizen naar Europa. Deze leidden er uiteindelijke toe dat in 1930 de internationale federatie werd opgericht in Genève. Er waren 150 vrouwen aanwezig uit 16 landen.

Ook Nederland was vertegenwoordigd op de oprichtingsvergadering in Genève. De eerste Nederlandse club werd opgericht in Amsterdam en al snel volgden Rotterdam, 's Gravenhage en Utrecht. Deze clubs verenigden zich in een nationale vereniging, die aanvankelijk "Nederlandse Vereniging van Werkende Vrouwen" heette en zich aansloot bij de internationale Federatie.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog dook de vereniging onder om niet door de bezetter overgenomen te worden. In 1946 werd de vereniging nieuw leven ingeblazen door een grootse PR campagne. Er verschenen artikelen in diverse bladen, waardoor het ledenaantal snel groeide. BPW bleef zich inzetten voor allerlei vrouwenkwesties en boekte menig succes. In 1975 sloot BPW, dat toen Vrouw in Bedrijf en Beroep heette, zich aan bij de Nederlandse Vrouwenraad om zo haar politieke invloed te vergroten.
BPW is door de decennia heen altijd in ontwikkeling geweest en is dat nog. Zo blijft BPW een moderne organisatie die telkens nieuwe ideeën en initiatieven ontwikkelt.